«Μετάφραση/Υποτιτλισμός/Ενσωμάτωση» *** T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ *** in 1 subtitle: savask
Άντε!
Κουνήσου!
Ανοίξτε το παράθυρο, σας παρακαλώ.
Περίμενε ένα λεπτό!
- Ανοίξτε το παράθυρο. - Τα μάτια μου.
Μείνετε ήρεμος και πείτε μου τι συνέβη.
Τυφλώθηκα! Τυφλώθηκα!
Σαν να μπήκε κάτι στα μάτια μου. Δεν έκανα τίποτε!
Μάλλον είναι κάτι νευρολογικό.
- Κάλεσε κανείς ασθενοφόρο; - Πηγαίνετέ με στο διαμέρισμά μου.
- Θα με βοηθήσει η γυναίκα μου. - Μπορώ να τον πάω εγώ.
- Είστε σίγουρος; - Ναι.
Ελάτε, κύριε, θα σας πάω απέναντι.
Είναι ένας τυφλός τύπος.
Πρόσεχέ τον. Δεν μπορεί να δει τίποτε.
Πρόσεχε! Είναι τυφλός.
Δως μου το χέρι σου! Πρόσεχε το κεφάλι σου!
Σιγά! Σιγά!
Μπορείς να μ΄ακούσεις;
Πες μου αν χρειάζεσαι κάτι και... Θα είμαστε σπίτι αμέσως.
Έχεις καμιά απορία;
Γιατί δεν κινούμαστε;
Είναι κόκκινο το φανάρι.
** Π Ε Ρ Ι Τ Υ Φ Λ Ο Τ Η Τ Ο Σ ** « B L I N D N E S S »
Βλέπω σωματίδια να κινούνται.
Λευκά, μέσα σ΄άσπρη θάλασσα. Μοιάζει σαν να κολυμπώ σε γάλα.
Αλήθεια;
Ποτέ δεν έχω ακούσει να περιγράφουν την τύφλωση έτσι.
Όλα είναι μαύρα. Απουσία του φωτός. Αυτό είναι καλό.
- Λες; - Δεν είναι πραγματική τύφλωση.
Αυτό ήταν κάτι γρήγορο. Η τύφλωση έρχεται σιγά σιγά.
Μπορεί να είναι ψυχοσωματικό. Κάτι νευρολογικό.
Μισό λεπτό. Από ΄δω πάμε;
Κατέβα εδώ.
Εντάξει.
Εντάξει. Πήγαινε αριστερά.
Βοήθεια!
Μην ανησυχείς, ήρθα. Είσαι καλά;
Αυτό είναι το κτίριο; Ωραίο είναι. Είναι τυφλός, δεν βλέπει.
Βάλε το χέρι σου...
Πρόσεχε. Θυμάσαι τις σκάλες, έτσι;
Σε ποιόν όροφο; Άσε, άσε.
- Στον 14ο. - Λοιπόν, τι προβλήματα έχεις;
- Συγγνώμη; - Γιατί ανησυχείς;
- Τα συνηθισμένα. - Κάποιο άλλο σύμπτωμα; Νευρολογικό;
Όχι. Η ζωή μου είναι κανονική αυτές τις μέρες.
Σε τέτοιο κόσμο που ζούμε.
Να ΄μαστε. Θα είναι και η γυναίκα σου ή...
Ήρθα, αγάπη.
Σ΄ευχαριστώ για όλα.
Ωραίο μέρος.
Η γυναίκα σου το σχεδίασε αυτό;
Όχι, άκου, σ΄ευχαριστώ για όλα. Είμαι εντάξει τώρα.
Θέλεις να μείνω να σε φροντίσω μέχρι να γυρίσει η γυναίκα σου;
- Όχι, όχι. - Είσαι σίγουρος; Θα αισθανθώ καλύτερα.
- Είμαι καλά, ευχαριστώ. - Είσαι σίγουρος;
- Ναι, είμαι σίγουρος. - Δεν θέλεις να μείνω;
Όχι, ευχαριστώ. Σ΄ευχαριστώ πολύ.
Σ΄ευχαριστώ.
Ω, τέλεια!
Αυτό είναι το αγαπημένο μου...
βάζο!
Γιατί δεν τα μάζεψες;
Μ΄ακούς;
Μα εσύ αιμορραγείς. Είσαι καλά;
Τυφλώθηκα.
Οφθαλμίατρος, οφθαλμίατρος...
Γνωρίζουμε κανέναν;
Πάμε στο νοσοκομείο.
Με τίποτα. Θα περιμένουμε για ώρες.
Πάμε σ' έναν ειδικό.
Προτιμώ να μείνω εδώ και να πεθάνω.
Μα τι είναι αυτά που λες!
Συγγνώμη... Είμαι συγχυσμένος...
- Βλέπεις τώρα; - Συγγνώμη, αγάπη μου.
- Τώρα; - Σου λέω τυφλώθηκα.
Βλέπεις κάτι; Τίποτα;
Τίποτα.
Προσπάθησε περισσότερο.
Πού είναι τα κλειδιά του αυτοκινήτου;
Θα τα πήρε αυτός. Ο άντρας που μ΄εφερε.
Ταξί!
Είσαι σίγουρη ότι δεν βλέπεις κάπου το αμάξι μου;
Ναι. Ο τύπος δεν έχασε την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την κατάσταση σου.
Τι είδους άνθρωπος θα έκλεβε έναν τυφλό;
Μπορείτε να έρθετε μαζί μου τώρα, κύριε.
Συγγνώμη, συγγνώμη, αλλά περιμένω πάνω από μία ώρα..
Συγγνώμη, αλλά αυτές είναι οι εντολές του γιατρού.
Ναι, αλλά το ραντεβού μου ήταν στις 6 και τώρα είναι 7 η ώρα.
Θα σας καλέσουμε το συντομότερο δυνατόν.
Δεσποινίς, δεσποινίς. Αφήστε τον να περάσει, είναι χειρότερα από εμας.
Τίποτα. Τίποτα στους φακούς σου, τίποτε στον αμφιβληστροειδή.
- Είναι σαν κάποιος να έσβησε τα φώτα; - Όχι, είναι σαν να άναψαν όλα.
Τα μάτια σου είναι τέλεια.
- Είδες; Σου τό΄πα. - Απλά δε μπορώ να δω τίποτα.
Αν αυτό είναι αλήθεια... θα πρέπει να κάνουμε κι άλλες εξετάσεις.
Αλλά δε θα μπορέσω να το κάνω σήμερα, δυστυχώς.
Τι εννοείς αν είναι αλήθεια; Νομίζεις ότι λέω ψέματα;
Όχι, όχι, καθόλου. Αλλά πρέπει να είμαι ειλικρινής μαζί σου,
δεν έχω ξαναδεί τέτοια περίπτωση.
Αυτή είναι συνταγή;
Όχι, γράφω οδηγίες για το νοσοκομείο.
Ξέρω πώς να πάω στο νοσοκομείο. Δεν χρειάζομαι οδηγίες.
Δεν είναι για σας. Είναι για το προσωπικό του νοσοκομείου..
.. για να ξέρουν τι να κάνουν όταν φτάσει εκεί ο άντρας σας.
- Αυτό ήταν; - Αυτό ήταν για την ώρα.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά. Θα βρούμε τι είναι.
Δε μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο προς το παρόν.
- Θα χρειαστώ μια υπογραφή εδώ. - Εντάξει.
Συγγνώμη, όχι εσείς, αυτός.
Εγώ;
- Αυτοκόλλητο για το παρκινγκ; - Δεν έχουμε αμάξι.
Πού πηγαίνεις;
Τι ήταν αυτό;
Γαμώτο!
Χριστέ μου..
Θα κάνουμε αυτό τώρα. Το θυμάσαι αυτό; Τον κάβουρα.
Εντάξει.
Ας κάνουμε πρώτα αυτό το τεστ.
- Προτιμάς αυτό το φακό ή τον άλλο; - Τον άλλο.
- Αυτόν εδώ; - Ναι.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι.
Εντάξει. Φόρεσε τα γυαλιά σου. Αυτό είναι για σένα.
Αυτό είναι για τη μαμά σου. Καλό παιδί.
Θα βάζεις αυτές τις σταγόνες για τουλάχιστον 5 ημέρες.
Μήπως να συνεχίσω να φορώ τα γυαλιά;
Θέλεις να σε διατάξω να τα φοράς;
Σου γράφω οδηγία να φοράς τα γυαλιά ηλίου..
..εκτός αν κάνεις μπάνιο ή κοιμάσαι.
Εντάξει, άσε με να προσπαθήσω αύριο με τις παράξενες περιπτώσεις.
Εντάξει.
Μιλάμε για αμαύρωση που είναι..
- κάτι σαν... - Συγγνώμη, συγγνώμη.
Θέλεις να τ΄ακούσεις αυτό ή όχι;
Είναι σαν την αμαύρωση, δεν τα βλέπεις όμως μαύρα,
αλλά λευκά.
- Πού ξέρεις τι είδε; - Δε ξέρω ακριβώς τι είδε, αλλά..
πρέπει να τον πιστέψω, έτσι δεν είναι;
Μπορεί να είναι κάτι νευρολογικό σαν.. Κάτι που λέμε "αγνωσία",
δηλαδή ανικανότητα ν΄αναγνωρίσεις γνωστά αντικείμενα.
- Αγνωσία; - Ακριβώς.
Είναι σαν να κοιτάς... ενα πιρούνι και να λες,
..τι είναι αυτό; Δεν το έχω ξαναδεί.
Είναι σαν τον αγνωστικισμό;
Με ποιον τρόπο;
Ξέρω ΄γω... αγνωσία... Αγνωστικισμός.
- Ετυμολογικά εννοείς; - Ναι. Δεν έκανες λατινικά;
- Στην πραγματικότητα είναι ελληνικά. - Μήπως έχει σχέση με την...
Άγνοια; Την έλλειψη πίστης...
Εμπεριέχει πολύ κριτική αυτή η λέξη.
Άσ΄το καλύτερα.
Θέλεις κι άλλο κρασί;
- Όχι, είσαι σίγουρη ότι θες εσύ; - Ναι.
- Πάω στο κρεβάτι. - Εντάξει.
Περίμενε. Περίμενε.
Τι θα σε ρωτούσα; Τι θα έλεγα;
- Ωραίο δείπνο; - Όχι.
- Για ασθένειες; - Όχι.
Ωραίο πουλόβερ.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, αγάπη μου, συγγνώμη.
Δε πειράζει... Είμαι λίγο αφηρημένος.
Θυμήθηκα. Μπορείς να βάλεις το ξυπνητήρι μισή ώρα νωρίτερα;
Πρέπει να κάνω κάποια τηλεφωνήματα το πρωί.
- Φυσικά. Καληνύχτα. - Σ΄ευχαριστώ για την τάρτα.
- Ήταν τιραμισού. - Ναι, τιραμισού.
- Γεια. - Μπα, μπα!
Γιατί τόση μυστικότητα;
Από τι κρύβεσαι;
Από κόπανους σαν εσένα.
Είναι 11 ακριβώς.
Ευχαριστώ.
Ταξί!
Γεια. Στο ξενοδοχείο Βιλιάνα, παρακαλώ.
Έχουμε ώρα;
Έχετε ακόμη δυο λεπτά.
- Γεια. - Γεια.
Είπαν ότι μπορεί ν΄αργήσετε. Είσαι όμορφη.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω. Δεν μπορώ να βγάλω τα γυαλιά μου.
- Έχεις πρόβλημα; - Είναι κάτι σοβαρό;
- Εντολές γιατρού. - Αλήθεια;
Μπορώ να καλέσω άλλο κορίτσι.
Γαμώτο!
Ήταν άγριο.
Το εννοώ. Πολύ αλλόκοτο.
Ακόμη τα βλέπω όλα άσπρα.
Χτύπα το κουδούνι.
Το χτυπάω.
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Αυτός λέει ότι είναι ο σύζυγός σας.
- Δεν βλέπει. - Δεν με νοιάζει τι έχει κάνει.
- Μπορείτε να φύγετε. - Άνοιξε την πόρτα!
- Αστυνομικέ, δεν τον γνωρίζω. - Άσε με να μπω!
Ήρεμα..
Ευχαριστώ πολύ! Ευχαριστώ!
Έλα! Πάμε! Περίμενε εδώ. Θα φέρω βοήθεια.
- Περίμενε εδώ. - Δεν καταλαβαίνεις; Δεν βλέπω!
Χρειάζομαι την ασφάλεια στον 18ο αμέσως.
Να πάρω την τσάντα σας.
Πού είναι τα ρούχα σου;
Σιγά! Ήρεμα! Μη με σπρώχνεις!
- Όλα θα πάνε καλά. - Βούλωσέ το!
Πρέπει να πάρω τους δικούς μου.
Σηκώθηκες πριν το ξυπνητήρι!
- Καλημέρα. - Αμφιβάλλω αν θα είναι τόσο καλή.
Τι συμβαίνει;
Δεν... δεν βλέπω.
- Τι; - Εκείνος ο ασθενής που είδα χθες..
- Πρέπει να με μόλυνε. - Αδύνατον. Άσε με να δω.
Δεν βλέπω τίποτε. Κανείς δεν τυφλώνεται έτσι.
Είμαστε τουλάχιστον 12 τώρα.
Ω, όχι! Θεέ μου!
Είναι μεταδοτικό!
- Όχι. Όχι. - Σου λέω, είναι μεταδοτικό!
- Είναι μεταδοτικό! - Δε θ' αρρωστήσω!
Ήρεμα, όλα θα πάνε καλά.
Θεέ μου, ήμουν όλη τη νύχτα μαζί σου στο κρεβάτι.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα είναι εντάξει.
- Τι ώρα είναι; - Σχεδόν 8:30.
Ας τηλεφωνήσουμε στο νοσοκομείο.
Χωρίς τραύματα και συμπτώματα, δεν θα στήσω οδοφράγματα.
Εντάξει. Θα σε δω σύντομα. Κανένα πρόβλημα.
Αυτό είν΄ένα ρίσκο που μπορώ να πάρω.
- Ποιο είναι το πρόβλημα; - Το παιδί. Είναι τυφλό.
Έι, αθληταρά! Όλα είναι εντάξει.
Μην είσαι νευρικός.
Ας με βοηθήσει κάποιος! Βοήθεια! Κάποιος!
Περιμένετε! Δεν βλέπω!
Υπουργείο Υγείας
Είναι λίγο νωρίς. Πάρτε με κάποια στιγμή μετά τις 9.
Ναι, στις 9.
Καλημέρα, Υπουργέ. Είχαμε κάποια περίεργα τηλεφωνήματα σήμερα.
Ευχαριστώ.
Θεέ μου! Ήταν εδώ στις 6 νομίζω, ή στις 6:30.
Ποιος άλλος ήταν; Η αίθουσα αναμονής ήταν γεμάτη.
Συγγνώμη. Έχω όλα τα τηλέφωνα εδώ. Θέλετε...
Κυρία... Σας ζητώ να κλείσετε και να έρθετε μαζί μου..
..το συντομότερο δυνατό.
Μπορώ να έχω αυτούς τους φακέλους, σας παρακαλώ;
- Θα έρθουν όπου να΄ναι. - Το ξέρω. Γι΄αυτό θέλω να χαλαρώσεις.
Θα τα φροντίσω όλα όταν έρθουν, το υπόσχομαι.
Αν βρω οτιδήποτε..
..θα τους πω να σου τηλεφωνήσουν, ή θα το κάνω εγώ.
Δεν μπορούν να μας κρατήσουν χώρια για πολύ, έτσι δεν είναι;
- Έρχομαι πίσω σου. - Πρόσεχε μην κλειδωθείς έξω.
Μην ανησυχείς. Πήρα τα κλειδιά.
Καλημέρα, κύριε.
Καλημέρα.
Στο πρώτο όχημα.
- Έχετε κινητό, κύριε; - Ναι.
- Βάλτε το στη σακούλα, παρακαλώ. - Γιατί;
Ευχαριστώ πολύ.
Καλά, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Κατεβείτε κάτω, κυρία μου. Σας ζητώ..
- Όχι, όχι. - Αυτές είναι οι εντολές.
- Όχι, θα έρθω. - Το όχημα είναι για τους μολυσμένους.
Πρέπει να με πάρετε γιατί μόλις τυφλώθηκα.
- Μόλις τυφλώθηκα. - Όπως θέλετε.
Χριστέ μου!
Προσοχή! Προσοχή! Προσοχή!
Η κυβέρνηση λυπάται που αναγκάστηκε να εφαρμόσει έκτακτα μέτρα
προκειμένου να προστατέψει τον πληθυσμό με κάθε κόστος.
Είμαστε σε κατάσταση κρίσης.
Μια επιδημία τύφλωσης γνωστή και σαν «λευκή αρρώστια», έχει ξεσπάσει.
Βασιζόμαστε στο κοινό αίσθημα και τη συνεργασία των πολιτών
για ν΄αποφύγουμε μελλοντικά κρούσματα. Η απόφαση για την προσωρινή κράτηση..
..αυτών που έχουν ήδη μολυνθεί...
...δεν πάρθηκε δίχως προσεκτική σκέψη.
Σας διαβεβαιώνουμε ότι η απομόνωση στην οποία βρίσκεστε,
αντιπροσωπεύει πέρα από κάθε αμφιβολία..
..μια πράξη υπέρ του έθνους.
- Δεν θα πιστέψεις που μας έφεραν. - Άσε με να μαντέψω..
Με τρέλανε ήδη η φωνή αυτού του τύπου.
- Είσαι τυχερός που δε μπορείς να δεις. - Βίντεο είναι; Είναι τρομακτικό.
Σε κάνει ν΄αναρωτιέσαι ποιος ηλίθιος θα έπαιζε βίντεο..
..σε καραντίνα τυφλών.
Εδώ.
Πρέπει να σε βγάλουμε από ΄δω.
- Πρέπει να τους πούμε ότι βλέπεις. - Δεν θα το πιστέψουν..
Θέλω να πας σπίτι, σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι.
Ξέρω ότι νομίζεις ότι πρέπει να το πεις αυτό..
- Αλλά είμαι εντάξει. - Αυτό θέλω.
- Εντάξει.
Τέλος πάντων, είναι πολύ αργά πια.
- Δεν θέλω να πω σε κανένα ότι βλέπω. - Έχεις δίκιο.
Μ΄αυτό το πνεύμα συνεργασίας υπόψη,
δώστε προσοχή στις ακόλουθες απλές οδηγίες.
Είναι κανείς εδώ;
Κάθε ασθενής διαλέγει το δικό του κρεβάτι.
Διάδρομος είναι!
Κάθε πτέρυγα διαλέγει έναν αρχηγό..
..που την αντιπροσωπεύει στην επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
- Τρία. - Πήγαινε στο νούμερο τρία.
- Πέντε. - Γιατρέ; Πόσες πτέρυγες υπάρχουν;
Ναι, συγγνώμη. Είναι άλλες δύο σ΄αυτόν τον..
όροφο κι άλλη μία στον κάτω όροφο...
- Για άτομα με... - Πού το ξέρετε;
Εξερευνήσαμε λίγο πριν έρθετε και διαλέξαμε αυτή τη πτέρυγα,
γιατί είναι πιο κοντά στην είσοδο για όταν έρθει το φαγητό.
Λοιπόν, κάποιος σκέφτεται.
Αυτός είναι ο μαλάκας που ευθύνεται για όλ΄αυτά.
Αν είχα τα μάτια μου, θα τον σκότωνα.
Εσύ φταις που έκλεψαν τ΄αμάξι μου.
Είσαι σοβαρός;
Αν δεν είχα το φιλότιμο να σταματήσω να σε βοηθήσω..
Θα πάω σ΄άλλο δωμάτιο μακριά απ΄αυτό το κάθαρμα.
Το κάθαρμα που έκλεψε έναν τυφλό.
- Γλυκέ μου, τσακώνονται. - Τσακώνονται;
Σταματήστε! Σταματήστε!
Θα σε σκοτώσω!
Σταματήστε! Σας παρακαλώ!
Είμαστε μόνοι μας εδώ. Εντάξει; Είμαστε μόνοι μας.
Αν θέλετε να κάνετε αυτό το μέρος κόλαση, καλά το πάτε..
- Μου έκλεψε τ΄αυτοκίνητο. - Δεν έχει σημασία. Τι να το κάνεις;
- Δεν μπορείς να οδηγήσεις έτσι κι αλλιώς. - Έκλεψε την όρασή μου.
Σταματήστε τώρα.
Γιατρέ, όπου κι αν στο διάολο είσαι, είμαστε όλοι ίσοι εδώ πέρα.
Δεν έγιναν κανονικές εκλογές,
δεν μπορείς να διατάζεις τους ανθρώπους μ΄αυτό τον τόνο.
Δεν διατάζω κανέναν, απλώς σου ζητάω ν΄αφήσεις αυτόν τον άνθρωπο ήσυχο.
Να ξέρεις ότι δεν αντιδρώ τόσο καλά σ΄αυτό τον τόνο...
...τόνο εξουσίας.
Αντιδρώ καλά όμως, σε περίπτωση που αναρωτιέστε,
στην κολακεία και το γλείψιμο.
Όλοι κλείστε τα μάτια σας, κυρίες, θα βγάλω τα ρούχα μου τώρα.
Θα δοκιμάσω αυτό το κρεβάτι εδώ. Το νούμερο τρία.
Είσαι εντάξει; Αν χρειαστείς κάτι θα είμαι εδώ.
Θέλω να κατουρήσω.
Πόρτα.
Προσπαθήστε να θυμηθείτε τη διαδρομή.
Πόσες πόρτες, πόσα σκαλιά..
Τα μέτρησα όταν πρωτοήρθα εδώ.
Ευθεία τώρα.
- Δεξιά στροφή, νομίζω. - Στρίψτε.
Ευθεία.
Κι άλλη πόρτα.
- Χριστέ μου. - Τι έγινε;
Τι φοράς για παπούτσια, σκύλα;
- Πού είναι η πληγή; - Εδώ! Γαμώτο!
Σκόνταψα. Πρόσεχε τι λες.
- Θέλω να κατουρήσω! - Κρατήσου λίγο ακόμα.
Όλοι μείνετε εδώ. Θα γυρίσουμε αμέσως.
Στ΄αλήθεια πρέπει να κατουρήσω!
Χριστέ μου!
Βρήκα πετσέτες, αλλά δεν ξέρω αν είναι καθαρές.
- Συνέχισε να πιέζεις. - Νομίζω ότι είναι βρώμικες.
Αιμορραγεί πολύ.
Τι φοράς; Δως μου το πουκάμισό σου.
Γρήγορα.
Ευτυχώς που έχουμε έναν αληθινό γιατρό εδώ πέρα.
- Ελπίζω να μην παρεξήγησες αυτά που είπα. - Ηρέμησε.
Πρόσεχε! Θα τα καταφέρουμε.
Είναι ακριβό πουκάμισο.
Δύο φορές, τρεις, εντάξει.
Καλά είναι.
Φοβάμαι ότι θα μολυνθεί.
Δεν μ΄εκπλήσσει. Είναι βρώμικο τραύμα.
Τι ώρα είναι;
Μία και μισή.
Δεν μπορώ να είμαι υπεύθυνος για όλους.
Πρέπει να κοιμηθούμε.
- Φοβάσαι να κλείσεις τα μάτια σου; - Όχι.
Φοβάμαι να τ΄ανοίξω. Φοβάμαι ότι θα τυφλωθώ στον ύπνο μου.
Θα πάω μια βόλτα.
Ανοίξτε την πύλη.
Μόνο οι μολυσμένοι επιτρέπονται μέσα απ΄αυτές τις πόρτες.
Προχωρήστε στους διαδρόμους μέχρι να βρείτε τις πτέρυγες.
Ενταξει, πάμε.
Τέσσερα, τρία, δύο, ένα..
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα..
Είναι κανείς εδώ;
Γεια..
- Πόσοι είστε; - Δεν ξέρουμε.
Καλά.
Ίσως μπορείτε να μετρηθείτε ένας ένας και να συστηθείτε.
Νούμερο 1, είμαι αστυνομικός.
Νούμερο 2, είμαι οδηγός ταξί.
Νούμερο 3, βοηθός φαρμακοποιού.
Νούμερο 4, καμαριέρα σε ξενοδοχείο.
- Νούμερο 5, σύμβουλος οικονομικών. - Εντάξει.
Είναι η γυναίκα μου.
- Αγάπη μου; - Εδώ είμαι.
Αγάπη μου;
- Πού είσαι; - Εδώ.
Λίγο ακόμη.
Συνέχισε να μιλάς.
Τι καλά!
- Είναι η μαμά μου εδώ; - Θα έρθει, μην ανησυχείς.
Ελάτε, γρήγορα.
Προσπαθήστε να τακτοποιηθείτε, ερχόμαστε αμέσως.
- Ποιός ήταν αυτός ο τύπος που μιλούσε; - Ο αντιπρόσωπος της πτέρυγας, εντάξει;
Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ, σταματήστε!
- Σταματήστε! - Συγγνώμη!
Πρέπει να γυρίσετε πίσω.
Έχουμε έναν με πληγωμένο πόδι,
χρειάζεται ιατρική φροντίδα, έχει φλεγμονή. Χρειάζεται αντιβιοτικά,
είμαι γιατρός.
- Σας παρακαλώ, γυρίστε πίσω. - Δεν προσπαθώ να φύγω..
- Προσπαθώ να ζητήσω βοήθεια. - Γυρίστε πίσω!
- Ένα βήμα ακόμη και θα πυροβολήσω. - Αυτό είναι γελοίο.
- Έχω έναν άρρωστο εδώ. - Δεν πρόκειται να γίνει.
Ακούστε! Θα μετρήσω μέχρι το τρία κι αν δε γυρίσετε θα πυροβολήσω.
Μπορείτε να μιλήσετε στον ανώτερό σας;
- Ένα! - Πρέπει να αστειεύεσαι!
- Δύο! - Αυτό είναι τρέλα!
- Θα μιλήσετε στους προϊσταμένους σας; - Δεν πρόκειται να γίνει..
- Τρία. Θα σας πυροβολήσω! - Πάμε!
- Αυτό είναι γελοίο! - Ξέχνα το.
Δεν πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό.
Κάθε πτέρυγα διαθέτει τηλέφωνο για επικοινωνία με τον έξω κόσμο.
Το τηλέφωνο είναι μόνο για επείγουσες καταστάσεις.
Είστε άνετα όλοι;
Έχει κανείς μαχαίρι;
Ή πιρούνι..
Έχω εγώ μαχαίρι.
- Θέλεις να δανειστείς το δικό μου; - Εσύ τι θα έχεις;
Θα το μοιραστούμε.
Τι να έγινε με το κορίτσι εκεί έξω..
Ουρλιάζει, γυμνό. Φοράει μόνο γυαλιά.
- Γυμνό; Τυφλώθηκε; - Ναι. Ήταν αυτή που με μόλυνε.
Ναι. Θ΄αφήσω μήνυμα.
Γιατί υπάρχει τηλέφωνο για επείγοντα αν δεν υπάρχει κανείς ν΄απαντήσει;
Έχουμε μια κατάσταση εδώ, στην πτέρυγα των τυφλών.
Δεν έχουμε φαγητό.
Ζήτησα χθες ένα κουτί πρώτων βοηθειών.
Ελπίζω να λάβετε το μήνυμα πριν το δείπνο.
Νούμερο 5, φύλακας σε ξενοδοχείο.
Έξι, μηχανικός.
- Είμαι ρεσεψιονίστ σε οφθαλμιατρείο. - Ξέρω τη φωνή σου!
- Θεέ μου! Πού είσαι; - Εδώ!
Είμαι το 7! Ξέχασα να πω 7!
Σ΄έπιασα, εντάξει;
- Χρειάζεσαι βοήθεια; - Όχι, είμαι εντάξει.
Πρώτα απ΄όλα, καλωσήρθατε νεοφερμένοι.
Πρέπει να συζητήσουμε λίγα πράγματα,
έχουμε έναν οδηγό που ενώνει όλες τις πτέρυγες.
Είναι μια καινοτομία της γυναίκας μου.
Υπάρχει κι ένα άλλο σημείο. Οι τουαλέτες είναι αηδιαστικές.
Χρειάζομαι μια ομάδα να πάει εκεί πέρα.
Μ΄αρέσει η ζεστασιά στο πρόσωπο.
Και το άρωμα επίσης.
Μου άρεσε...
Θυμάσαι την πρωτοχρονιά που πήγαμε στο καταφύγιο;
Ήταν περίεργα με τόσους ανθρώπους συγκεντρωμένους.
Είχε πολύ κρύο.
Υπήρχε μια μεγάλη φωτιά... και πήγαμε και κάτσαμε κι εμείς εκεί.
Κάτσαμε εκεί αγκαλιασμένοι και νιώθαμε την ζεστασιά να διαπερνάει τα σώματα μας.
Ήταν φανταστικά.
Από τις ωραιότερες στιγμές μας...
Δε θέλω ν΄ακούσω.
Γιατι;
Δεν μπορώ να υποκρίνομαι.
Δεν υπάρχει σαπούνι.
Καλύτερο απ΄το τίποτα.
- Τ΄ακούς αυτό; - Ποιό;
Γεια!
Μήπως έχεις μια έξτρα μπύρα;
Έχω ένα ράδιο.
Δεν υπάρχουν τόσοι σταθμοί πια.
Αλλά αν επιμένετε, θα σας ενημερώσω.
- Πρέπει να προστατέψω τις μπαταρίες. - Σας παρακαλώ.
Τις πρώτες 24 ώρες υπήρξαν εκατοντάδες κρούσματα,
όλοι τα ίδια, χωρίς πόνο.
Μια θάλασσα από άσπρο.
Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν αποφασιστική.
Οι πρώτοι μπήκαν σε καραντίνες,
αλλά αυτό δεν ήταν καλό για τις δημόσιες σχέσεις.
Ας οργανώσουμε ένα Διεθνές σεμινάριο οφθαλμίατρων και νευρολόγων..
Κι έτσι για μέρες το αβοήθητο κοινό,
ήταν στα σεμινάρια, σ΄ατέλειωτες συζητήσεις σε στρογγυλά τραπέζια,
με ειδικούς απ΄όλο τον κόσμο, που προκήρυσσαν την άγνοιά τους.
...Μια διεθνής ασθένεια...
Πόσο πρώιμο ήταν να μιλούν για θεραπείες,
πως χρειαζόταν περισσότερη έρευνα και μεγαλύτερη επιχορήγηση,
πράγμα που αποδείχτηκε δραματικά τουλάχιστον μια φορά..
Θεέ μου τυφλώθηκα! Βοήθεια!
Θεέ μου!
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Πέρασαν βδομάδες και με την συνεχή συγκάλυψη..
η πόλη επέστρεψε στη δουλειά, χωρίς να ξέρει τις αποδείξεις τριγύρω..
ότι η ασθένεια είχε ανοσία στη γραφειοκρατία.
Τι έγινε με τους δρόμους και τη κυκλοφορία;
Χάος, ως συνήθως.
Τότε ήρθαν αναφορές για ατύχημα με λεωφορείο, με 23 θύματα.
Την ίδια μέρα, δυο αεροπλάνα συγκρούστηκαν.
Κανείς δεν μπορούσε να πει ότι έφταιγε η ασθένεια.
Οι άνθρωποι τρομοκρατήθηκαν,
ο πανικός διέσπειρε την τύφλωση,
και η τύφλωση διέσπειρε τον πανικό.
Τα κρούσματα πολλαπλασιάστηκαν, οι άνθρωποι αποφάσισαν να μείνουν σπίτια τους,
και το κυκλοφοριακό λύθηκε.
Συμπολίτες μου, φίλοι και υποστηρικτές. Όπως τόσοι από σας,
τυφλώθηκα κι εγώ.
Ίσως χρειαζόμαστε λίγη μουσική τελικά.
Και στη στιγμή...
Το βασίλειο των τυφλών μίκρυνε σ΄έναν κύκλο...
...του ραδιοφώνου.
Κάποιος μπορεί να φανταστεί τα μάτια τους, τα δάκρυα..
Γιατί ρωτάνε: Είναι δάκρυα χαράς ή λύπης;
Χαρά και λύπη δεν είναι σαν το λάδι με το νερό.
Συνυπάρχουν.
Κυρίες και κύριοι, πρέπει ν΄ακολουθήσετε τη φωνή μου.
Προσέξτε τα βήματά σας.
Μη βγαίνετε απ΄τη γραμμή.
Νούμερο δώδεκα:
Όποιος επιχειρήσει να διαφύγει...
Όχι.
Συγνώμη, κύριε;
Μπορείτε να με καθοδηγήσετε, σας παρακαλώ;
Μείνε στη γραμμή.
Μείνε στη γραμμή, ανθρωπάκο.
Συγγνώμη, κύριε.
Χρειαζόμαστε κάποια καθοδήγηση.
Προσοχή, το φτυάρι που ζητήσατε είναι στην αυλή.
Να έρθει ένα άτομο να το πάρει.
Ένα άτομο.
Που είναι;
Ευθεία. Έλα από ΄δω.
Εντάξει, μετά είναι το έδαφος. Περπάτα...
...πιο κοντά, πιο κοντά, συνέχισε.
Είσαι μακριά.
Στρίψε δεξιά σου.
Προχώρα.
Πιο κοντά, τώρα είσαι μακριά, σταμάτα.
Τώρα στρίψε πάλι δεξιά.
Πολύ καλά, συνέχισε ευθεία.
Είσαι κοντά τώρα, μακριά, μακριά, μακριά,
σταμάτα, σταμάτα.
Το είδες αυτό;
Λοχία, το είδες αυτό;
Θα πεθάνει σύντομα.
Πτέρυγα 3;
Σήμερα 3 νεοφερμένοι πυροβολήθηκαν απ΄τους φρουρούς.
Νομίζω ότι η καλύτερη λύση είναι να πάρει κάθε πτέρυγα ένα πτώμα,
και με τη σειρά το φτυάρι να θάψουμε τους νεκρούς.
Δεν είναι δικοί μας.
Ναι, αλλά κάποιοι θα έρχονταν σ΄αυτή την πτέρυγα.
Αφού θ΄απορρίπτονταν απ΄τη δική σας.
Όπως εγώ.
Η δικιά μας είναι πλήρης.
Το ίδιο και η δικιά μας.
Εντάξει, οπότε είμαστε όλοι στην ίδια κατάσταση, έτσι δεν είναι;
Δεν θέλω να τσακωθώ γι΄αυτό, απλά θέλω να θαφτούν αυτοί οι άνθρωποι.
και νομίζω ότι το δίκαιο είναι κάθε πτέρυγα να θάψει έναν,
για να γίνει γρήγορα η δουλειά.
Εντάξει;
Υπάρχει και το θέμα των μερίδων φαγητού,
φαίνεται ότι κάποια πτέρυγα καταναλώνει περισσότερο,
γι΄αυτό πρέπει να φτιάξουμε μια επιτροπή..
- Με αντιπροσώπους από κάθε πτέρυγα.. - Ποιος στο διάολο είσαι εσύ;
Ποιος στο διάολο είσαι εσύ;
Συγγνώμη;
Ναι, ποιος νομίζεις ότι είσαι,
και δίνεις όλες αυτές τις διαταγές;
Είμαι ο εκλεγμένος αντιπρόσωπος της πτέρυγας 1.
Κι εσείς πρέπει να εκλέξετε τον δικό σας..
- Αλλιώς θα μαλώνουμε συνεχώς. - Θέλεις να μιλήσεις στον αρχηγό μας;
- Ναι. - Σαν αποστολή για διαπραγματεύσεις;
Εδώ έχουμε μοναρχία..
κι ανακηρύσσω τον εαυτό μου, βασιλιά της πτέρυγας 3!
Ζήτω ο βασιλιάς!
Έχει κανείς αντιρρήσεις;
Η πρώτη μου ανακοίνωση είναι ότι όλοι εμείς στην πτέρυγα 3, πρώτα θα φάμε..
και μετά θα σκεφτούμε αν θα θάψουμε.
Γι΄αυτό λοιπόν φάτε, μην ανησυχείτε.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς έτσι, είσαι βρώμικος, βγάλε τα ρούχα σου.
Θα τα πλύνω αύριο.
Κοιμήσου.
Πώς είσαι;
Δεν ξέρεις πώς είναι, πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις.
Αν θες κάτι, πρέπει να το κάνεις μόνος σου.
Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο.
Είσαι τόσο ζεστός..
- Ξέρω ότι μπορείς να δεις. - Όχι δεν μπορώ, γιατι το πιστεύεις αυτό;
Εμπιστέψου με και πες μου την αλήθεια.
Δε μπορείς να εμπιστευθείς έναν κλέφτη;
Έχω ένα μυστικό, ξέρεις κάτι; Είμαι έξυπνος.
Η τύφλωση μ΄έκανε να σκεφτώ καλύτερα.
Έχω πολλά να προσφέρω.
Συγγνώμη που είμαι βάρος.
Δεν τ΄αντέχω αυτό.
Προσπάθησε να κοιμηθείς.
Τι ώρα είναι;
Τι;
Τι συμβαίνει, τυφλώθηκες;
Ξέχασα να ρυθμίσω το ρολόι.
Μαλάκες..
Τ΄ακούς αυτό;
Πήγαινε να δεις.
Τι κομμάτι είναι αυτό;
- Χάλια. - Εσύ είσαι χάλιας.
Γαμώ το!
- Τον πέτυχες; - Είναι αίμα, κάνε πίσω!
Μπορεί να είναι μολυσματικό.
- Σωστά πηγαίνω; - Ναι.
Μου είπε ότι ξέρει πως βλέπω.
- Δεν έκανα τίποτα. Τίποτα. - Τι άλλο μπορούσες να κάνεις;
Έπρεπε να του πω.
Και μετά, τι; Να γίνεις η σκλάβα του;
- Μπορούσα να τον βοηθήσω. - Δε μιλάω γι΄αυτό.
Μιλάω για εμας. Εμάς!
Τι;
Με ντύνεις, με κάνεις μπάνιο, μου σκουπίζεις τον κώλο.
Είναι δύσκολο να σε σκεφτώ σαν..
- Σαν τι; - Σαν σύζυγο..
Αντί για τη μητέρα μου, ή νοσοκόμα.
Πρέπει να το συνηθίσεις γιατί...
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Έχεις δίκιο. Πρέπει να το συνηθίσω.
Μη το πεις σε κανένα!
Έλα τώρα!
Εμπρός, εμπρός..
Προσοχή! Προσοχή!
Αυτό είναι το τελευταίο που θ΄ακούσουμε απ΄αυτόν το μαλάκα.
Αναλαμβάνουμε αυτή τη σκατότρυπα τώρα.
Είμαι ο βασιλιάς της πτέρυγας 3. Θα γίνουν πολλές αλλαγές εδώ πέρα.
Νούμερο 1:
Αν θέλετε να φάτε, πρέπει να πληρώσετε.
Και αυτό είναι όλο.
Και τώρα για το μεγάλο φινάλε, ένα μικρό τραγούδι απ΄τα βάθη της καρδιάς μου.
Όχι, όχι!
Σταματήστε! Μην σπρώχνεστε!
Σκάστε!
Αλλιώς θα συνεχίσουμε να ρίχνουμε, μέχρι κάποιος να χτυπηθεί.
Νομίζω ότι εσείς οι τυφλοί είστε ηλίθιοι.
Ουρλιάζετε και κλαίτε σαν μωρά. Ντρέπομαι που είμαι ένας από εσας!
Η πτέρυγα 3 θα έχει τον έλεγχο του φαγητού από τώρα!
Θ΄ανοίξουμε μαγαζί.
Όπως γίνεται στον αληθινό κόσμο, θα το φυλάμε!
Και μην σκεφτείτε να το διαρρήξετε! Εντάξει;
Πώς θα πληρώσουμε;
Σας επέτρεψα να κάνετε ερωτήσεις;
Εννοεί ότι θέλει να του εξηγήσεις τους κανόνες.
Τι θέλεις να κάνουμε; Να έρθουμε ένας-ένας ή όλοι μαζί...
Θα σας πω!
Θα συγκεντρώσουμε το φαγητό και θα σας πω τους κανόνες αργότερα.
Πηγαίνετε στις πτέρυγές σας και μαζέψτε χρήματα.
Ξέρεις ότι δεν έχουμε λεφτά.
Μαζέψτε ότι έχετε κυρία.
Σκοτώστε μας τώρα καλύτερα. Λιγότερα στόματα για τάισμα.
Αν είχα μάτια, θα ήμουν νεκρός τώρα.
Χρυσαφικά, κυρία, για παράδειγμα.
Ρολόγια, ηλεκτρονικά, οτιδήποτε νομίζετε ότι θα μας αρέσει.
- Συγγνώμη; - Ναι.
- Πόσο στοιχίζει ένα γεύμα; - Λοιπόν, εε... Δεν ξέρω.
Απλά μαζέψτε τα πράγματά σας και θα σας ενημερώσω.
Παρεμπιπτόντως... Μην κρύψετε τίποτε.
Εντάξει; Καταλάβατε;
Κυρία; Κυρία;
- Δεν θα ξεχάσω τη φωνή σου. - Κι εγώ το πρόσωπό σου.
- Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; - Να μείνουμε ενωμένοι..
- Και να του πούμε όχι. - Μα θα μείνουμε ενωμένοι.
Δεν θα δώσω τα πράγματά μου σε μαύρους.
Δεν ξέρουμε σε ποιά φυλή ανήκει.
Μπορώ να το καταλάβω απ΄τη φωνή.
Γαμήσου!
Ποιοί στο διάολο είναι αυτοί;
Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε ότι λένε.
Επειδή έκαναν ανακοίνωση.
Μπορούμε ν΄αντισταθούμε σ΄αυτούς τους τύπους.
Δεν έχουμε επιλογή. Έχουν όπλο.
Δεν μπορούν να μας σκοτώσουν όλους!
Ακριβώς.
Κι έναν να σκοτώσουν, είναι πολλοί.
Θα συγκεντρώσω τα πολύτιμα αντικείμενα.
Κανένας δεν χρειάζεται να τα δώσει αν δε θέλει.
Αλλά μη περιμένει να φάει σε βάρος των υπολοίπων.
- Δεν έχω τίποτε. - Μην ανησυχείς.
Θα είμαι εγώ η μαμά σου. Θα πληρώσω και για τους δύο.
Είναι μόνο χρυσαφικά. Τι να τα κάνουμε;
Ο καθένας δίνει ανάλογα με το τι έχει.
Ευχαριστώ.
Ελπίζω να φτάσουν για φαγητό.
Τι είναι αυτό, πλαστικό; Κάποιος αστειεύεται.
Νόμιζα ότι είπα σε κάποιον,
ότι δε μ΄ενδιαφέρουν τα πλαστικά, να μη κάνουν τον κόπο να τα φέρουν.
Είναι χάσιμο χρόνου.
- Θα τους πω εγώ. - Κάν΄το, σε παρακαλώ.
Να, αυτό είναι χρυσό.
Δύο δαχτυλίδια, πιθανόν διαμάντια.
Αυτό είναι καλό.
Όχι, περίμενε, περίμενε.
Πιστεύω ότι είμαστε εντάξει εδώ.
Εντάξει, καλά. Παραλίγο.
Στ΄αλήθεια, ναι, όλα καλά. Εντάξει.
- Ένα, δύο. - Δύο.
- Και τρία. - Τρία.
- Αυτά είναι όλα. - Τρία;
Όταν τα παίρναμε μόνοι μας, παίρναμε τεσσερα.
Ναι, και τώρα έχετε τρια. Αν συνεχίσετε τις διαμαρτυρίες θα πάρετε δυο.
- Ο επόμενος! - Ερχόμαστε.
- Επόμενος! - Εδώ είμαστε.
Εντάξει.
- Είμαστε απ΄την πτέρυγα 1. - Από την 1;
Μη με πιάνεις!
Δεν θα σε πειράξουμε. Να το φαγητό.
Πρόσεχε τους τρόπους σου. Εντάξει.
Μπορώ να το αγγίξω;
Σκατά!
- Όλα καλά μέχρι τώρα. - Ναι; Όλα εντάξει;
Εντάξει, πάρ΄το.
- Είσαι τυφλός. - Σ΄ευχαριστώ, Καθηγητά.
- Είσαι κανονικός τυφλός. - Ναι.
Δεν είναι κανονικός. Γεννήθηκε τυφλός. Σ΄αυτόν το κόσμο, είναι σούπερ ήρωας.
- Γι΄αυτό πρόσεχε. - Εσύ, απ΄όλους τους ανθρώπους, που..
γεννήθηκες τυφλός, έπρεπε να καταλαβαίνεις και να έχεις ανθρωπιά.
Σκάσε, είναι τυφλός!
Αυτό είναι όλο! Δεν τον κάνει καλό ή κακό.
Τον κάνει απλά τυφλό.
Και τώρα είναι τυφλός με σκοπό.
Προσέχει τους αρρώστους και τους πεινασμένους της πτέρυγάς του.
Ακριβώς.
Πώς μπορείς και κοιμάσαι;
Αυτό είναι όλο που θα πάρουμε; Δυο κουτιά;
Ναι, αυτά είναι όλα.
Οι άλλοι πήραν και τρίτο. Πώς θα επιβιώσουμε με δυο κουτιά;
Αυτά είναι όλα, δεν έχει άλλα.
- Είναι ανήθικο! - Σκάσε! Σκάσε!
Σκάσε!
Χέσε μας με το κήρυγμα.
Πάρε το φαγητό σου και φύγε.
Πρέπει να είσαι ευγνώμων γι΄αυτό που έχεις.
Κατάλαβες;
- Κατάλαβα. - Εντάξει, τώρα πες ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Εντάξει. Έξω, έξω!
- Μην τον αφήνεις να σε νευριάζει. - Ένας μαλάκας είναι..
Πόσα άτομα είναι τώρα στην πτέρυγα 1;
- 35. - 35.
Έχουμε μόνο 24 γεύματα γι΄αυτό πρέπει...
- Τι; - Τι;
Συγγνώμη, αλλά μόνο αυτά μας έδωσαν.
Βρείτε έναν σύντροφο.
Εδώ παρακαλώ.
Παιδιά, σταματήστε να σπρώχνετε.
Θέλεις να φας κάτι;
- Σταμάτα! - Πρέπει να φας κάτι.
Σταμάτα!
Γιατρέ..
- Είσαι εδώ; - Ναι, εδώ είμαι.
Εδώ.
- Σου έφερα φαγητό. - Όχι. Το μέρος είναι τουαλέτα.
Δε φταις εσύ. Έκανες ότι μπορούσες.
Όχι, δεν έκανα.
Το κάθαρμα έβαλε το πιστόλι του στο λαιμό μου.
Ακριβώς.
- Θα μπορούσα να το πιάσω και.. - Και μετά τι;
Και μετά τι;
Δεν ξέρω.
Αν τον σκότωνες, θα ήταν χειρότερα.
Θα ξεκινούσες πόλεμο, σίγουρα.
Έναν αληθινό πόλεμο.
Ναι.
Έχεις δίκιο.
Θα προσποιηθώ ότι δεν το σκέφτηκα.
Δεν είναι εύκολο να ξέρεις ότι σκότωσες κάποιον,
όπως εγώ.
- Ναι; - Συγγνώμη, νόμιζα..
ότι θα ήταν ευκολότερο να καταλάβω.
Συγγνώμη, εγώ φταίω.
Ησυχάστε.
- Μπορώ να δω. - Το ήξερα..
- Τουλάχιστον έτσι νόμιζα.. - Είναι μυστικό.
Έχει περάσει μια βδομάδα περίπου...
και δεν έχετε πια τίποτε να προσφέρετε.
Γι΄αυτό για την πτέρυγα 3, έχουμε ένα καινούριο σχέδιο.
Φέρτε μας τις γυναίκες σας.
Γυναίκες για φαγητό.
Να έχετε μια καλή μέρα.
Τι συμβαίνει;Έχουμε 3 μέρες να φάμε.
Σας δώσαμε όλο το φαγητό που είχαμε, εσείς έπρεπε να το μοιράσετε.
Το μοίρασμα είναι δικό σας πρόβλημα.
Ξεχάστε το! Δεν θα το κάνουμε!
Δεν πάω! Δεν πρόκειται να πάω!
- Βλακείες! - Κανένας δεν σου ζητά να πας.
Τι;
Κανείς απ΄αυτή την πτέρυγα δεν σας το ζητάει.
Δε μπορείτε να ρίξετε το φταίξιμο σ΄εμάς.
Νομίζω ότι έθεσε ένα σημαντικό θέμα.
Νομίζω ότι πρέπει να ρωτήσουμε αν υπάρχουν εθελοντές.
Εθελοντές; Για τι πράγμα μιλάς;
Αν υπάρχουν εθελοντές, ας το πούνε τώρα.
Αναρωτιέμαι πόσοι θα ήταν οι εθελοντές αν ζητούσαν άντρες.
- Δεν είναι το ίδιο. - Αλήθεια;
Προφανώς δεν είναι το ίδιο, γιατί δεν είναι.
- Δεν έχουμε αδερφές εδώ. - Ούτε πόρνες έχουμε.
Αυτό είναι αμφίβολο.
Σου δόθηκα από λύπηση και τώρα πιστεύεις ότι είμαι πόρνη;
- Γιατρέ; - Τι;
Μας ζητάς να το σκεφτούμε;
Ω, Θεέ μου!
Φυσικά θα προτιμούσα να μην πάει η γυναίκα μου.
Αλλά αυτό που θέλω δεν μετράει, εξαρτάται αποκλειστικά απ΄αυτήν.
Η αντρική μου περηφάνια φυσικά θα πληγωθεί, αλλά αν υπάρχει...
..τι σημασία έχει; Θα πεθάνουμε όλοι απ΄την πείνα.
Πιστεύω λοιπόν ότι όλοι πρέπει να κάνουν αυτό που πιστεύουν,
σύμφωνα με την ηθική που τους έχει μείνει.
Κανένας δεν θα πάει, ξέχασέ το.
Κανείς;
Θα πάω εγώ.
Θα πάω μαζί της.
Κι εγώ επίσης.
Εντάξει, θα πάω κι εγώ.
Κι εγώ.
Λοιπόν, κάντε ότι θέλετε.
Αλλά η γυναίκα μου δεν θα πάει πουθενά.
Η αξιοπρέπεια δεν έχει τιμή!
Κανείς δεν ξέρει πόσες γυναίκες είναι εδώ.
Κάντε ότι θέλετε για να φάτε...
Και μετά μου μιλάς για αξιοπρέπεια.
Όχι, δεν είναι αυτό. Εγώ...
- Δεν είμαι διαφορετική από τις άλλες. - Τι;
- Θα κάνω ό,τι κάνουν. - Όχι, δεν θα...
Θα κάνεις ότι σου πω.
Μη με διατάζεις.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο.
Όχι, διότι είναι απαίσια!
Από αυτή τη στιγμή δεν θα τρως.
Πόσο καιρό θα περιμένεις να έρθουν να μας πάρουν;
Κάντε άκρη!
Καλησπέρα, πόσες κυρίες;
- Οκτω. - Εννιά.
Εννιά, μόνον εννιά;
Λοιπόν εσείς οι εννιά, θα έχετε διπλά καθήκοντα σήμερα.
Αν κάποια από σας είναι ψόφια,
δεν τη θέλουμε. Θα την πάρουμε άλλη φορά.
- Καμία δεν είναι. - Καλά, ετοιμαστείτε.
Ελάτε με την άνεσή σας, θα περιμένουμε.
Το φαγητό θα έρθει μετά, αν μας ευχαριστήσετε.
Στο μεταξύ...
Σας έφερα ψωμί.
Άλλο ένα ακόμη.
Ορίστε.
Πάμε.
Μη προσπαθήσει καμία να φύγει.
Έχουν φύλακες.
Θα ήταν γρηγορότερα έτσι. Θα ήμαστε νεκρές τώρα.
Κανείς δεν θα πεθάνει, πάμε.
Έρχονται!
Έλα εδώ. Καλωσήρθατε.
Κορίτσια, μη φοβάστε. Σας αγαπάμε!
Δεν θα σας πειράξουμε. Εντάξει;
Μην κάνετε έτσι, όλοι θα πάρουν ένα κορίτσι.
Αν όχι, θα μοιραστούμε κάποιο. Έτσι δεν κάνουμε εδώ;
Κάντε μια γραμμή από την πιο όμορφη ως την πιο άσχημη.
Η πιο καυτή ας έρθει εδώ.
Η πιο άσχημη ας πάει στο τέλος της γραμμής.
Τι συμβαίνει μ΄εσένα;
- Είναι σαν ψόφιο ψάρι. - Ζωντάνεψέ τη λίγο.
Ω, ναι.
Πού ήσουν τόσο καιρό;
Σε ξέρω;
Πάρ΄τη. Πάρ΄τη.
Γιατί τρέμεις;
Θα έρθεις μαζί μου.
Είσαι ξανθιά;
Εντάξει.
Είσαι μεγάλη, αλλά μ΄αρέσει.
Σ΄αρέσει αυτό;
Είναι το όπλο μου.
- Σ΄αρέσει; - Όχι.
Κυρία, κυρία.
Τι έκπληξη, κυρία.
Εντάξει, έλα μαζί μου.
Αν σταματήσεις θα σου κόψω τις ρώγες, εντάξει;
Ρούφα το. Άντε...
Όχι!
Δεν στο ζητάω..
Άντε. Άντε!
Θα σου το κόψω.
Κάν΄το και θα σου τινάξω τα μυαλά.
Εσένα και του φίλου σου, εντάξει;
Θα σας κόψω κομμάτια. Εντάξει;
Εντάξει. Ωραία!
Ωραία.
Εντάξει, μην ανησυχείς.
Είσαι τόσο σφιγμένη, χαλάρωσε σε παρακαλώ.
Μπορώ να ρουφήξω τις θηλές σου;
Μόνο λίγο.
Δεν ήταν τόσο άσχημο. Ένα μικρό πειραγματάκι.
Άντε! Κουνήσου!
Κουνήσου τώρα!
Ας φέρει κάποιος το φαγητό.
Τι έγινε;
Είσαι καλά;
Θέλεις να σου πω κι άλλη ιστορία;
Γυναίκες της πτέρυγας 2, έφτασε η μέρα!
- Πόσες γυναίκες; - Επτά.
Επτά; Μόνο;
- Μέτρα ξανά. - Επτά!
Να πούμε για το αγόρι με τις μαγικές δυνάμεις;
- Σου αρέσει αυτή; - Ναι.
Πού είχαμε μείνει;
- Δεν ήταν φυσιολογικό αγόρι. - Όχι.
Είχε ειδική δύναμη.
Γινόταν αόρατο όταν δεν κοιτούσαν.
Έτσι, όταν κοίταζαν δεν ήταν εκεί..
Καλησπέρα, κυρίες!
Ήθελα να βεβαιωθώ ότι ξεκουραστήκατε..
..απ΄τη διασκέδαση της προηγούμενης νύχτας.
Σοβαρά τώρα, ήθελα να βεβαιωθώ...
..μήπως κάποια από σας αισθάνεται λίγο ζήλια..
..που δεν ήταν η νύχτα της και να σας διαβεβαιώσω..
..ότι οι καρδιές μας είναι μαζί σας.
Άντρες, πρέπει να είστε περήφανοι για τις γυναίκες σας!
Πολύ περήφανοι!
Μία ήταν σαν ψόφιο ψάρι...
..αλλά οι άλλες ήταν επαγγελματίες.
- Τώρα είμαστε μόνο οκτω. - Τι έγινε; Πέθανε καμία;
Ναι.
Δεν έγινε και τίποτα, ήταν σαν ψόφιο ψάρι.
Θα τελειώσουμε την ιστορία αργότερα, εντάξει;
Θα την τελειώσουμε αργότερα.
Πού πας;
Ήρεμα, ήρεμα...
Εσύ είσαι, έτσι;
Τι συνέβη;
Ξέρω ότι είσαι εδώ.
Δεν ξέρεις ούτε τ΄όνομά μου!
Ξέρω τη φωνή σου. Πες άλλη μια λέξη, σε προκαλώ!
Ο νεκρός φίλος σου είναι το ίδιο πράγμα!
Μην τις αφήσετε να φύγουν, ηλίθιοι!
Μην τις αφήσετε να φύγουν!
Κόπανοι! Σταματήστε τις!
Ελάτε πίσω!
Αυτό ήταν. Τέλος για σένα!
Όχι άλλο φαγητό για σένα!
Κάθε μέρα που δεν θα έχουμε φαγητό..
Ένας απ΄τους άντρες σας θα πεθαίνει!
Εμείς θα έχουμε το φαγητό από δω και πέρα!
Αστόχησες!
Τι έγινε;
Πού είσαι;
- Είσαι καλά; - Πήγαινε πάρε το φαγητό.
Μου είπαν ότι σκοτώθηκε ένας άντρας.
Εγώ τον σκότωσα.
Τώρα θα γίνει πόλεμος.
Θα θέλουν εκδίκηση. Πρέπει να οχυρώσουμε τις πόρτες.
- Ή να βάζουμε τα κρεβάτια... - Πάω να πάρω το φαγητό.
Σκατά! Οδοφράγματα!
Πρέπει να βρούμε ποιος σκότωσε τον αρχηγό τους,
και να τους τον δώσουμε ως προσφορά ειρήνης.
- Όχι τώρα, δεν ξέρουμε τι... - Μ΄αντάλλαγμα το φαγητό.
Έχουν απόθεμα.
- Είμαστε σε πόλεμο. - Εμείς τον αρχίσαμε.
Ακριβώς. Προτείνω να βρούμε ποιος σκότωσε τον αρχηγό τους.
Ακούστε!
Αν δε μας δώσουν φαγητό...
- Ας πάρουμε μόνοι μας. - Ναι.
- Σύμφωνοι. - Ας το κάνουμε.
- Πάμε! - Νομίζω ότι έχει δίκιο.
Όποιος συμφωνεί ας σηκώσει το χέρι του.
Τι;
Αυτό είναι το πιο γελοίο πράγμα που πρότεινα ποτέ.
Τι θα λέγατε, όποιος δεν θέλει ν΄ανακατευτεί,
να φύγει τώρα και κανείς δεν θα ξέρει ότι ήταν εδώ.
Οι υπόλοιποι μαζευτείτε γύρω μου να σκεφτούμε ένα σχέδιο.
Πόσοι είμαστε;
- Ένας. - Δύο.
- Τρεις. - Δώδεκα.
- Βλέπω δώδεκα. - Τι;
Μην ακουμπάς το κρεβάτι μου!
- Άκουσα κάποιον. - Κάποιος είναι εδώ!
- Ποιος είναι εκεί; - Άκουσα κάποιον.
Έχω μια καρέκλα εδώ..
Πάμε, άντε! Αρπάξτε το άτομο που είναι μπροστά σας.
Μείνετε στη γραμμή.
Ευθεία μπροστά.
Δε μπορούμε να γυρίσουμε!
Πάμε!
Τι είναι αυτό; Καπνός.
Μη σπρώχνετε!
Φωτιά!
Μείνετε εκεί, θα έρθω να σας πάρω.
Σκαλιά...
- Εδώ είμαι, κράτησέ τον. - Θα μας πυροβολήσουν.
Φύλακες! Φύλακες!
Βλέπετε; Βλέπετε τι συμβαίνει;
Φύλακες!
Είμαστε ελεύθεροι!
Είναι άδειο.
Μπείτε μέσα. Προσέξτε.
Σας παρακαλώ, μείνετε όλοι μαζί. Δεν θέλω να χάσω άλλον.
Εντάξει, πάω να βρω φαγητό.
- Θα έρθω μαζί σου. - Καλύτερα να πάω μόνη μου.
Μείνε εδώ. Να προσέχετε ο ένας τον άλλον.
Βγείτε έξω.
Το μέρος είναι κατειλημμένο.
Είναι κι άλλα γκρουπ εκεί έξω. Μη φύγετε από εδω.
Ξέρω ότι μπορείς να το κάνεις.
Αλλά πώς θα μπορέσεις να κουβαλήσεις το φαγητό μόνη σου;
Υπάρχει τίποτε; Υπάρχει νερό;
Θα ψάξω για μπουκάλια.
Μάλλον δεν υπάρχει ηλεκτρικό.
Είσαι λυπημένη που μπορείς και βλέπεις;
Τι έγινε;
Μου λείπεις. Μου λείπεις τόσο πολύ.
Να ένα σούπερ μάρκετ.
- Μπαίνω μέσα. - Εντάξει.
Πρόσεχε.
Θα μείνω εδώ, ξέρω τη θέση μου.
Φύγε απ΄το μέρος μου!
Τι έχεις εκεί;
Τι τρως; Μυρίζει κρέας.
Σταμάτα!
Όχι! Αφήστε με!
Αφήστε με! Βοήθεια!
Εγώ είμαι, εγώ είμαι!
Πάμε, πάμε.
Όλα εντάξει, όλα εντάξει.
Είσαι καλά;
Πρέπει να σταματήσω.
Εδώ στις σκάλες.
Όλα εντάξει, όλα καλά. Είσαι ασφαλής.
- Ευχαριστώ. - Είσαι καλά.
Πρέπει να γυρίσω πίσω να πάρω τα ρούχα πριν ξεχάσω που είναι.
Φάε κάτι.
Αυτό που μας συμβαίνει μου θυμίζει αυτό που έπαθε ο απόστολος Παύλος...
Σκότωνε χριστιανούς, τους καταδίωκε!
Ο Κύριος ήρθε σ΄αυτόν... Και τον άλλαξε.
Και τον τύφλωσε!
Αυτό συμβαίνει και σ΄εμας.
Εδώ! Εδώ είμαι!
Εδώ είμαι!
Εδώ. Βρήκα το παλτό σου.
Είναι τρομερό.
- Ποιός θα το έκανε αυτό; - Κάποιος που τυφλώθηκε.
Και μετά τρελάθηκε.
Αφού αυτός δε μπορούσε να δει, δεν ήθελε να δουν και τα αγάλματα.
Δε νομίζω ότι έγινε έτσι.
Δε νομίζω να μπορεί ένας τυφλός να ζωγραφίσει έτσι.
- Σίγουρα μπορεί. - Πιθανότατα ο ιερέας είδε τι έγινε...
..κι έπιασε τον κλέφτη.
Όχι, σοβαρά τώρα. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι πόσο τυχεροί είμαστε..
που έχουμε κάποιον με όραση, να μας οδηγεί.
Οπότε από΄σένα εξαρτάται τι θα κάνουμε μετά.
Λοιπόν... Πιστεύω ότι πρέπει να μείνουμε εδώ απόψε.
Να προσπαθήσουμε να κοιμηθούμε λίγο και μετά...
και μετά, αύριο, σκεφτόμουν να πάμε στο σπίτι μας.
Είναι καινούριο,
και είναι μεγάλο. Μπορείτε να μείνετε όλοι.
Πού είσαι, σκυλί;
Όχι, μην το ακολουθείς.
Είναι πολύ περήφανο που βλέπει.
Μαθήματα πιάνου.
27, 54, μαύρα μαλλιά.
- Καφέ μάτια. - Δεν ξέρω πως είσαι.
Μα πώς να ξέρεις;
Ξέρω το εσωτερικό σου κομμάτι, χωρίς όνομα..
Αυτοί είμαστε, έτσι δεν είναι;
Όταν πήγες για φαγητό,
μιλήσαμε μ΄έναν άντρα που ήταν στο δικό μας γκρουπ,
και πήγε να βρει φαγητό και καταφύγιο.
Κάθε βράδυ, κοιμόταν σε διαφορετικό μέρος.
Τον ρώτησα γιατί δεν κοιμόταν στο δικό του σπίτι..
και μου είπε ότι δεν ήξερε πού ήταν πια.
- Το έχασε. - Όπου κι αν δω, βλέπω ένα δωμάτιο.
Εδώ είμαστε.
Εδώ είμαστε. Περάστε, περάστε.
Το πιστεύεις;
Προσέξτε.
Οι πόρτες ήταν κλειδωμένες αλλά δεν ξέρουμε ποιός μπορεί να είναι μέσα.
Ναι;
- Ναι; - Ναι;
- Είναι κανείς εδώ; - Να βγάλουμε τα παπούτσια μας.
Καλή ιδέα. Εδώ, μπορείτε να τ΄αφήσετε δίπλα στην πόρτα.
Δεν θέλουμε να το κάνουμε χάλια ακομα δεν ήρθαμε.
- Ναι. - Να βγάλετε και τα ρούχα σας.
Έχουμε πολλά καθαρά ρούχα επάνω.
- Ευχαριστώ. - Σ΄εμένα μιλάς;
Όχι, σε όλους... Τα ρούχα μας είναι όσο βρώμικα είναι και τα παπούτσια..
- Όλοι εδώ, μαζί; - Έλα τώρα! Μόνο αυτή βλέπει...
Σκοτεινιάζει, αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα.
Εντάξει, αφού επιμένεις...
Σίγουρα έχεις δει χειρότερα απ΄αυτό το γέρικο κορμί.
Θέλω να νιώθετε σαν στο σπίτι σας, γιατί αυτό είναι το σπίτι σας τώρα.
Σας ευχαριστούμε και τους δύο.
Είμαστε ευγνώμονες που μας προσφέρετε το σπίτι σας.
- Ευχαρίστησή μας. - Διώξτε μας όταν βαρεθείτε.
Ή όταν σας γίνουμε βάρος. Απλά πείτε το και...
- Θα φύγω σαν ελέφαντας. - Δεν είσαι ελέφαντας.
- Ούτε άντρας είμαι. - Είσαι πολύ άντρας, μωρό μου.
Δεν έχω δει τον εαυτό μου εδώ και τόσο καιρό.
- Πρέπει να δείχνω γελοία. - Όχι, βρώμικη και κοκκαλιάρα.
Όχι όμως γελοία.
- Κι εγώ; - Είσαι όμορφη.
- Δεν με έχεις δει ποτέ. - Ναι, αλλά στα όνειρά μου είσαι τέλεια.
Πώς γίνεται να μην σ΄έχω δει, αλλά να ξέρω ότι είσαι όμορφη;
Γι΄αυτό η τύφλωση είναι δώρο για τους άσχημους.
- Δε μιλάς σοβαρά. - Μάλλον ήμουν πιο όμορφη πριν.
Όλες ήμαστε πιο όμορφες πριν.
Κρυώνει καμιά σας;
Περνάω υπέροχα!
Ναι;
Εγώ είμαι.
- Σου έφερα λίγο ζεστό νερό. - Ευχαριστώ.
Θα το ρίξω πάνω σου, εντάξει;
- Είναι καλό; - Ναι.
Ελπίζω να βρεθούν οι γονείς του αγοριού.
- Εσύ τι ελπίζεις; - Τίποτε δεν είναι πιο γελοίο...
- Απ΄τις επιθυμίες ενός γέρου. - Πες μου, θέλω να ξέρω.
Δεν θα καταλάβαινες.
- Γιατί έχεις αυτόν τον τόνο; - Ποιον τόνο;
Αυτόν.
Αυτό που ελπίζω είναι να συνεχίσουμε να ζούμε μαζί.
Όπως είμαστε... Έτσι!
- Τυφλοί; - Για μένα...
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο...
- Θέλω να ζήσουμε μαζί. - Μαζί μ΄εμένα ή με όλους;
Μη με κάνεις να το πω.
- Θέλω να ξέρω. - Είμαστε μόνοι μας;
Μας ακούει κανείς;
Καλά, ωραία.
Θέλω να ζήσω μαζί σου.
Το θυμάσαι αυτό;
Ναι, αλλά δε μ΄ενδιαφέρει.
Εντάξει, στο τραπέζι έχουμε μπιζέλια και καρότα.
Και στο κέντρο, ελιές και κράκερς.
Και στην άλλη άκρη του τραπεζιού έχουμε αντζούγιες.
Ένα μπουκάλι με κάτι σπέσιαλ αεριούχο...
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ΄το νερό, καθαρό νερό.
Θέλω να κάνω μια πρόποση.
- Στην οικογένεια. - Στην ανθρώπινη οικογένεια.
- Και στο σκύλο! - Και στο σκύλο!
- Στο σκύλο. - Υγεία.
Πολύ καλύτερα απ΄οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.
Σε βλέπω.
Όταν σε αγγίζω έτσι,
βλέπω το πρόσωπό σου.
Τόσο όμορφη, όσο σε θυμάμαι.
- Αυτό δουλεύει; - Για να δούμε.
Πάρε άλλο, πάρ΄το απ΄το πρόσωπό μου.
Υπάρχει καφές, αν θέλει κανείς.
Θέλω λίγο, παρακαλώ.
Κι εγώ θέλω.
- Πρέπει να δουλέψω. - Αγάπη μου, αγάπη μου...
Νομίζω ότι πρέπει να τους μαζέψουμε όλους και να συζητήσουμε τι θα κάνουμε.
Δεν έχει μείνει πολύ φαγητό κι ανησυχώ για την ασφάλεια.
Θα σε σερβίρω εγώ.
Πρόσεχε. Καίει...
Μπορώ και σε βλέπω.
Σε βλέπω. Θεέ μου.
Μπορώ να σας δω όλους.
- Τι; - Σε βλέπω.
- Τι λες; - Μπορώ να σε δω!
- Τι; - Ναι.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Είσαι... Όμορφη.
- Τι; - Θεέ μου.
Τι εννοείς μπορείς και βλέπεις;
Μπορώ να δω. Έχω πίσω την όρασή μου.
- Τι συνέβη; - Έλα εδω.
Βλέπω. Βλέπω!
Έγινε θαύμα. Αλήθεια;
- Έχεις όραση; - Ναι.
- Γεια. - Αστειεύεσαι...
- Χάρηκα. - Θεέ μου!
- Βλέπω! - Δεν το πιστεύω!
Νόμιζα ότι αστειεύεται.
Το ξέρω, δεν μπορώ να το πιστέψω. Αδύνατον!
Σας αγαπώ παιδιά. Είστε τόσο όμορφοι.
Τη στιγμή εκείνη, η ίδια σκέψη ήταν στο μυαλό όλων...
Αυτός ήταν ο πρώτος που έχασε την όρασή του,
ίσως όλοι θα είχαμε ξανά την όρασή μας με τη σειρά μας.
Έτσι ο πανηγυρισμός ήταν και λίγο εγωιστικός.
Τις επόμενες ημέρες κι εβδομάδες κανείς δεν κοιμόταν απ΄την προσμονή...
...να δουν ξανά.
Αυτή τη φορά...
Θα έβλεπαν στ΄αλήθεια.
Αλλά ποιος φοβόταν τόσο πολύ, καθώς σκιζόταν το πέπλο της τύφλωσης;
Ποιος θα ήταν τόσο ανόητος να φοβάται ότι η οικειότητα θα χανόταν;
Και γιατί αυτή η γυναίκα... ηταν τόσο περίεργα σιωπηλή τώρα;
Που σήκωσε τόσο βάρος,
και ήταν τόσο ξαφνικά ελεύθερη.
Μπορούσε ήδη να φανταστεί τις φωνές της πόλης να φωνάζουν,
Μπορώ να δω...
Τυφλώνομαι, σκέφτηκε.